In Humo lezen we dat Nora Monsecour in het verleden met anorexia heeft geworsteld.

“Ik at bijna niks, ging na de danstraining nog sporten om calorieën te verbranden…”, gaat de danseres van start. “Men denkt dat anorexia een eetziekte is, maar het is een controleziekte. Bij mij had het ook echt te maken met controledrang tijdens die moeilijke periode waarin alles me door de vingers leek te glippen. Ik zat midden in mijn transitie, alles was shaky en ik zocht naar iets dat me een gevoel van controle gaf. Ik vond die in de controle over mijn lichaam.”

Gelukkig werd Nora in deze periode goed begeleid door iemand die haar uitlegde dat ze op zoek was naar controle. “Toen de operatie ging gebeuren en ik van balletschool ben veranderd en mijn leven stabieler en rustiger werd, is de drang naar controle en daarmee de eetstoornis langzaam gaan liggen.”

Al ontkent het jurylid niet dat de druk om slank te blijven nooit écht weggaat. “Maar ik durf wel al eens een wijntje te drinken, of naar de McDonald’s te gaan”, besluit ze tevreden.